- Dawaj twoje złoto i co masz tam cennego! - krzyczał największy ze zbirów.
- Tak, dawaj! - dodał inny członek bandy, nieco tępawym głosem.
- Czemu się nie odzywasz! Dawaj albo ci poucinamy ręce!

Krzyczeli i krzyczeli, jeden za drugim do wysokiego, dobrze zbudowanego mężczyzny.
Nie widzieli jego twarzy, był skryty pod płaszczem. Nie chciał żeby ludzie go rozpoznawali.
Po prostu podróżował. Przybywał nagle, nagle wyruszał w dalszą wędrówkę.
"Czego on szuka?" - wielu zadawało sobie to pytanie. Jednak nikt nie znał na nie odpowiedzi,
i o to mu chodziło. Jednak oni stawali się coraz bardziej agresywni, a on coraz mniej
cierpliwy. I wtedy to się stało. Zbój wyciągnął pałkę i rozpoczął szarże równie
błyskawicznie, co ją skończył, z rozciętym brzuchem nieopodal w krzakach. Jednak to nie
zniechęciło herszta bandytów. Wyjął on swój topór, tarczę, i powolnym rozważnym krokiem
zmierzał w kierunku przybysza. Po chwili wykonał wielki zamach lecz spudłował i stracił
równowagę. Wędrowiec nie mógł stracić takiej okazji, kopnął napastnika w krocze, co
spowodowało fatalne dla niego skutki. Reszta uciekła w popłochu. "Ech, co bym bez nich
zrobił..." rzekł szyderczo wędrowiec, zbierając monety z sakiewki rozbójnika. "Hmm... muszą
mi starczyć na 4 miesiące podróży?" Wiedział że nie. Dlatego ruszył w dalszą wędrówkę. Po
wielu dniach podróży dotarł do jakiegoś klasztoru. Wiedząc że musi coś zarobić, podszedł do
uzbrojonego mężczyzny...

- Witaj. - rzekł
- Ano witam, witam wędrowcze. Co cię sprowadza do tego...
- Szukam pracy - przerwał głosem ciężkim i poważnym, ukazując swój połyskujący miecz.
- Ano wiesz wędrowcze, mamy tu problem z koboldami na wschodzie i przydał by się...
- Ile? - przerwał.
- Co powisz na sakwe miedziaków... na podróż?

Wędrowiec już nic nie mówił, wyciągnął tylko miecz i ruszył na wschód, z koślawym uśmiechem.



********************************
Imię: Gilthar
Rasa: Człowiek
Klasa: Wojownik
Wzrost: 189 cm
Wiek: 34 lat
Włosy: Czarne
Oczy: Chyba czarne, niewielu widziało