Imie:Kel-Karas
Rasa:Nieumarły
Klasa:Warlock
Wiek:Czy to ma jakieś znaczenie?Przecierz on nie żyje.
Płeć:Mężczyzna
Kolor włosów:fioletowy
Kolor oczu:Chyba wszyscy nieumarli mają taki sam?

Kiedyś byłem magiem,jednym z wielu żyjących w Dalranie.Uczyłem się tam sztuk magicznych oraz poszerzałem wiedzę.Ale te dni zakończyły się z nadejściem plagi.Zaraza zabijała a potem przemieniała w nieumarłych poddanych Lordenronu.Zostałem oddelegowany wraz z grupą kapłanów z Quel-Talas do zarażonej wioski,Armie nieumarłych szerzyły się tam a chorych nie dało sie uleczyć.Za całe te nieszczęście odpowiedzialni byli nekromanci.Wiedziałem że jedynym sposobem na powstrzymanie plagi było poznanie mrocznych sztuk magicznych.Pewnego dnia zabiłem jednego z nekromantów i zabrałem księgi,które posiadał.Z nich dowiedziałem się jak potężna jest mroczna magia.Wiedziałem,że dzięki niej mozna pokonać mroczne legiony nieumarłych.Nie zwlekałem i najszybciej jak mogłem przybyłem do Dalranu.Przedstawiłem ten"dar"radzie starszych.Ale oni przez swoją ignorancję wypędzili mnie ze swojej społeczności.Głupcy uwolnili mój gniew.natychmiast sięgnąłem po moją magiczną laskę wypowiadając zaklęcie.Promień mrocznej mocy uderzył w mojego starego mistrza.Jego zrenice poszerzyły się do nienaturalnych rozmiarów i nagle wybuchł,zachlapując całem pomieszczenie krwia.Nawet nie zdążyłem nacieszyć się widokiem tej krwawej rzezni,gdy poczułem uderzenie czegoś,co przebiło mnie na wylot.Padłem martwy na ziemię,a moje ciało zostało pochowane w grobowcu niedaleko lordenrońskiej wioski.I tak gdy ciało już nie żyło,dusza wciąż tętniła mocą.Więc lężałem w ciemnym,mrocznym i wilgotnym grobowcu,jedzony przez robactwo,aż do dziś ...