Nazywam się Izadras. Urodziłem się w małej wiosce, nieopodal niewielkiego lasu. Żyłem razem z moją rodziną, z matką i ojcem. Ojczym mój był łowcą, matka zwykłą chłopką. Byliśmy prostą rodziną, utrzymywaliśmy się z tego, co nam dała natura. Zawsze z ojcem chodziłem na polowania, by zdobyć coś na obiad bądź kolację i to właśnie podczas tych polowań nauczyłem się sprawnie posługiwać łukiem.
Żyło nam się beztrosko i szczęśliwie. Do czasu…
Pewnego dnia zjawił się u nas jakiś człowiek, co to siebie nazywał urzędnikiem. Powiedział, że te ziemie mają od niedawna pana, i że jest tutaj, aby ściągnąć od nas podatki. Ale my nie mieliśmy złota, nie było nam potrzebne, wszystko mieliśmy od natury. Człowiek oznajmił, że nic go to nie obchodzi, i jeśli nie zapłacimy zaraz rachunków to wsadzi moich rodziców do lochu. Ojciec tłumaczył mu, że nie mamy złota, bo nie potrzebujemy, ale on westchnął i nakazał strażnikom zabrać matkę i ojca. A ja zostałem sam…

Niedługo później, próbowano dokonać zamachu na władcy, ale napastnikom się nie udało, a moich rodziców oskarżono o współpracę z zamachowcami, co było wierutnym kłamstwem, a następnie ich powiesili. Nie mogłem nic zrobić… Zostałem sam… na zawsze…

Próbowałem nawet interweniować do władcy tych ziem, ale to nic nie dało. To tyran. Ma gdzieś ludzi chodzi mu tylko o złoto. Jestem bezradny, nie mam rodziny, dom mi już nie potrzebny, nie mam już tutaj po prostu, czego szukać…
Ech nie pozostało mi nic oprócz opuszczenia tego miejsca i wyruszenia w świat w poszukiwaniu nowego życia. Mam nadzieję, że władze w nowym regionie będą sprawiedliwsze…