Imię: Ramura
Rasa: Ork
Wzrost: 180cm
Waga: 200kg

-Strzelcy! Ognia!- wrzeszczał dowódca tak głośno jak mógł do… strzelców. Odkrywcze prawda?
Wioskę Orków zalał grad kamiennych kul. Niektórzy wojownicy zostali zabici zanim wyszli ze swych domostw – pociski przeiły ściany.
Orkowie bronili się dzielnie, ale wojsko sojuszu miało przewagę liczebną, więc bitwa trwała krótko. Kiedy domostwa płonęły dowódca Goen przechadzał się po wiosce.
-Hrump! – usłyszał
Deska pękła chyba… W takiej pożodze…
-Hrump!
Co to było?
-Żołnierze w tamtym namiocie coś jest! Musimy to sprawdzić…
-Jasne… Tylko niech wszyscy uważają…
-Hrump!
Kiedy weszli zobaczyli młodego Orka. Żołnierze chcieli go zabić, ale Goen nie pozwolił.
-Nie wiecie co robicie… Będziecie mi wdzięczni że kazałem wam go oszczędzić. Skuć go łańcuchami i idziemy.

Kilkanaście lat później…
-Ramura… Niedługo umrę…
-Nie… Panie… Nie…
-Ramuro… Jestem wysoko postawiony w żołnierskiej hierarchii… Kiedy umrę w całym mieście będzie panował nieporządek… Nikt nie zauważy cię kiedy wyjdziesz z miasta…
-Nie! Nie! Ramura… Nie iść…
-Ramuro… Choć jesteś Orkiem miłuję cię jak własne dziecko… W porcie będzie statek, który płynie do Barrens… Idż do niego… Z Barrens udaj się do Den i tam zacznij nowe życie…