- Witaj chłopcze - powiedział donośny, basowy głos powodując drżenie
powietrza.
Przerażony, jak wyrwany ze snu nic nie odparłem. Wszystko mnie strasznie
bolało, miałem ciemność przed oczami, a me nozdrza nic nie czuły.
Po dłuższej chwili zdobyłem się na wypowiedzenie słów:
- Gdzie... gdzie ja jestem ? - słowa te tak suche i ciche wydobyły
się z mojej twarzy. Choćbym niewiem jak krzyczał i wysilał się wszystko
co powiem staje się ledwie słyszalne.
Głos zaśmiał się.
Nastepnie zaczął - Sprowadziłem Cię tu gdyż kiedyś mi coś obiecałeś. -
Starałem sobie przypomnieć co... co takiego obiecałem? Nic jednak nie
przychodziło mi do głowy.
- Zaraz! Nic nie pamietam! Jak... jak miałem na imie? Jak... - zaczełem
intensywnie myśleć i starac sobie coś przypomnieć. Nagle głos przerwał...
- Wskrześiłem Cię ze zmarłych, abyś słuzył mi tak jak obiecałeś - Zaburczał -
Teraz wrócisz do świata i zemścisz się na tych co na los Cię taki wysłali.
Nagle, poczułem dotyk na swych skroniach, tak lodowato zimny że ciało
natychmiast odrętwiało.
- Zostanie Ci przypomniane to co stało się zanim tu trafiłeś, wrócą do
Ciebie stare umiejętności oraz wszystkie cechy. - odrzekł.
Momentalnie w mą głowę jak piorun uderzył napływ wspomnień. Było to tak
silne iż myslałem ze ma czaszka zaraz wybuchnie rozpadając się na kawałki.
Stało się bardzo gorąco, przez moje ciało raz po raz przechodziły fale
wyładowań które powodowały wstrząsy wszystkich kończyn.
Nadal jednak czułem dotyk postaci na swej głowie, tak samo silny, tak samo zimny.
Nagle wyszystko ucichło, a ja padłem nieprzyomny na ziemie.
Po jakimś czasie ocknąłem się, rozjerzałem się wokół - nikogo nie było.
Podniosłem się na nogi, co zadziwiające, zrobiłem to prawie bez żadnego wysiłku.
I znów usłyszałem znajomy głos - Wojowniku! Wstałeś do życia by zabijać i żywić
się scierwem swoich przeciwników, niech tak zatem się stanie! - Słowa były tak
donośne i potężne, że wydawały się przenikać przez moje ciało. Ale zaraz! Chwila!
Tu nikogo nie ma, jakim więc cudem ja słysze... Słysze! I ja... ja widze!
Niebywałe! Odzyskałem wzrok, słuch, węch i pozostałe cechy. Tylko jak ja teraz
wyglądam... Odwróciłem się i zauważyłem że wszystkie ściany to jedno wielkie
lustro. Z przerażeniem patrzałem na siebie, nie mogłem uwierzyć w to co widze.
- Tak, oto Ty, a właściwie to co z Ciebie zostało - odezwał się głos. - Nie martw
się, wygląd nie będzie Ci potrzebny. - zakpił.
Mierzyłem około 5 i pół stopy, ciało me było sinozielone, czasami ukazywało
nagie kości lub kawałki mięsa. Włosy? - jedynie smętne resztki. Wyraz twarzy
nie zmienił się... tak samo surowy, może jednak nie ze wszystkimi częsciami.
Oczy me białe, a w środku płoną małe ogniki. Ruchy moje nie straciły na szybkości, przygarbiłem się troche, a ramiona siegają prawie ziemi. Zapewne minie troche czasu zanim będę gotów do walk po stronie zła.
- Niczego sobie - pomyślałem szczerząc się do siebie paskudnie...
- Jak Ci na imię ? - zapytał głos. - Quintus - odparłem szybko.
- Śledziłem Twe czyny od czasu waszego przyjścia do zamku i to ty spośród reszty
zostałeś wybrany. Twym zadaniem jest dziś służyć mi i przyczyniać się do zniszczenia
świata. Hmm... jeszcze jedno. Jako trup w reku trzymałeś skrawek papieru.
Przeczytaj go a następnie ruszaj w świat siejąc śmierć i zniszczenie.



- A więc to tak było - Pomyślałem. Czas dopełnić zemsty, odwróciłem się
i ruszyłem w stronę czarnego wyjścia...