Aoibhegréine pochodziła z bogatego, licznego rodu szczycącego się swoją niezachwianą od lat reputacją i dostępem do najpilniej strzeżonych sekretów Nocnych Elfów. Praktykował starożytne tradycje i współdzierżył władzę w Krainach. Przynajmniej tak jej opowiadano.
Fakt należenia do owej szlachetnej rodziny nie miał zbyt wielkiej wagi, gdy jako osierocone przez wojnę dziecko trafiła pod opiekę łowczyń. Wśród nich szybko nauczyła się walczyć o przetrwanie. Została przystosowana w okrutny i brutalny sposób… „Jeden strzał, jeden trup”, mówiły o swoim strzeleckim rzemiośle. Ale i do wrogów powiedzenie to odnosiło się całkowicie zasłużenie, tak że wiele z nowicjuszek szybko zginęło.
W chwili trafienia w wir działań wojennych nie była zdolna dosiadać wierzchowca, ani tym bardziej dzierżyć glewii. Musiała nadrabiać sprytem, zwinnością i przebiegłością. Wkrótce nauczyła się poruszać niemal bezszelestnie i doskonale opanowała technikę zadawania szybkich, morderczych ciosów. Po kilku pierwszych trupach przestało jej robić różnicę, kto i w jaki sposób ginie. Zabijała z zimną krwią. Skrupuły byłyby zawadą podczas ostatniej potyczki, kiedy jej oddział wpadł w zasadzkę nieprzyjaciela. Aoibhegréine widząc, że przewaga stoi po stronie przeciwnika, opuściła go. Prawie nikt nie zauważył zniknięcia smukłej, niepozornie ubranej zielonookiej dziewczyny, jakich było wiele. Tylko jedna osoba. Która nie zdążyła nawet wygłosić swej przedśmiertelnej, karcącej tchórzostwo oracji i szybko, choć nie bezboleśnie, odeszła na drugi świat.
Młoda dezerterka nigdy tego nie żałowała. Łowczynie same powtarzały, że należy zrobić wszystko, aby zachować się przy życiu. Były też zdolne ginąć za idee, choć Aoibhegréine nigdy. W zupełności wystarczała jej śmierć kogo innego…

wedlug mnie ten opis jest dobry [jak na elfa 😛]. nie mowi o zadnym superbohaterze tylko o zwyklej osobce.no i widze ze gralo sie w warcrafta 3 ... cytat"jeden strzal,jeden trup" tak chyba mowily luczniczki 😀.
opis na +.😊