Imię: Garuk
Rasa: Ork
Charakter: Można by powiedzieć że skrajnie zły ale oceńcie go sami.

Wygląd:

Wygląda jak zwykły ork niema żadnych znaków rozpoznawczych chyba że zajrzysz mu w paszczę brakuje mu jednego kła (stracił go w przepychance z kolega)
Wzrost:190cm
Oczy: Ciemno brązowe.
Waga: 200kg.
Profesja: Wojownik
Wiek: około 25lat
Karnacja: Zielona


Historia:

Garuk urodził się w północnej części Durotaru . Od małego Przymierze wzbudza w nim obrzydzenie ponieważ wychował się w fanatycznej orczej rodzinie jego ojciec wpajał mu zasadę „dobry człowiek to poćwiartowany człowiek!” ,jego ojciec niegdyś był wspaniałym wojownikiem ale z biegiem lat zaprzestał wojennego trybu życia. Przekazał swojemu synowi wszystkie swoje wiadomości o sztuce fechtunku.
Garuk w wieku 15lat opuścił swoją rodzinę, miał jusz dosyć życia z nią chciał sprubować sam przetrwać i sam sie wyżywić .
Pewnego dnia Garuk spotkał w lesie drwala niemiał mapy więc zbliżył sie zablisko siedlisk ludzkich , na widok drwala zrobiło mu się mdło lecz zacisnął kły i szedł dalej człowiek gdy go zobaczył parsknął śmiechem i powiedział” a cóż tu robi taka odrażająca istota!!” drwal złapał swuj topur i chciał go wystraszyć Garuk rozwśćieczony chwycił topór i odciął mu głowę ,człowiek nawet niezdonzył powiedzieć "aa".Garuk poczuł wielkie podniecenie gdy zobaczył jak odpadła głowa drwalowi i poturlała się po ziemi .
Oto w ten dzień zrozumiał że jest naprawde szybkim i dobrym wojownikiem że ten drwal niezdonzył krzyknąć i machnąc toporem , zrozumiał że jego przeznaczeniem jest walka i służba hordzie! Lecz to nie był koniec jego podróży jeszcze przez rok garuk nie mógł odnaleźć wojsk pospolitego ruszenia hordy. Gdy podróżował tak po lasach i pustkowiach dopracował do perfekcji sztukę przetrwania i walki.
Garuk jest istotą niezbyt otwartą i inteligentną przez cały czas jego podróży niemiał z kim rozmawiać więc ma problemy z mówieniem . Potrafi być delikatny tylko dla swojego wilka . Gdy Się na niego patrzy widzi się wielką zieloną kupę mięśni bez mózgu ale to tylko złudzenie on posiada mózg tylko że używa go tylko podczas walki.
Jego charakter jest trudny do sprecyzowania chociaż można by powiedzieć że jest zły i bezlitosny potrafił by na rozkaz zabić swojego najlepszego przyjaciela „wszystko za hordę!”
Nie boi się nawet śmierci wręcz pluje jej w twarz, nie unika walki ,uwielbia walkę w zwarciu.
Posługuje się toporem i tarczą wraz ze swym wilkiem są nie do pokonania .
Je to co jego wilk czyli krwiste mięso lub cos innego jak mu się przytrafi .Na jego ciele znajduje się tuzin blizn .
Zapomniał ze kiedyś miał rodzine teraz przez niego przepływa tylko instynkt zabijania jaki budził się w nim przez wiele lat podróży . Miał szanse zostać oficerem lecz wolał pozostać przy swoich zwykłych kolegach jeść i pic to co oni .
Gdy walczy można zobaczyć w jego oczach płomień niczym żar wulkanu , emanuje wielką nienawiścią i to morze mu dodaje odwagi.


Nie jestem dobry w pisaniu , napisałem tyle ile starczyło mi weny.
Mam nadzieje że wszystko dobrze napisałem.

Warning: mysql_connect(): Access denied for user

Prosze jusz niema palladyna a z tym "Garuk mugł zostac dowudcą oddziałuw szturmowych" chodziło mi o to ze jest bardzo zdolnym i dobrym wojownikiem , i że został zauważony w hordzie.

Warning: mysql_connect(): Access denied for user

Eeeeee…troszeczke za małoooooo. Rozwiń swoje opowiadanie. Rozumiem że nie wszyscy dobrze piszą ale postaraj się jeszcze a na pewno ci się uda 😊

A i wywal to

„wyruszył w poszukiwanie sensu życia”

Co to miało być??? 😢

Warning: mysql_connect(): Access denied for user

Sens życia wg. orka Garuka? Nieee, dzięki, postoję. Coś mnie zdziwiło- wydawało mi się, że orkowie są zbyt mało zorganizowani, by utrzymywać stałą armię (zwłaszcza, że aby taką armię utrzymać trzeba się naprawdę sporo namęczyć, ale nie o tym tutaj), jeśli już, to raczej pospolite ruszenie na czas wojny.
I jeszcze jedno- ork ot tak po prostu wszedł sobie do ludzkiej tawerny? Bo chyba nie była to karczma orkowa (człowiek by tam raczej długo nie pożył, huehue). Jeśli ludzka- to jakim cudem Garuk (możesz pisać z wielkiej litery, nie musisz byc ąz tak skromny) przeżył incydent? No, chyba, że było to na terenie neutralnym, ale i tak coś tu nie gra.

Cóż... prawdę mówiąc to opowiadanie/opis przypomina mi latawiec zrobiony z tych badyli co rosną nad wodą i sklejany taśmą klejącą (od razu mogę wam powiedzieć, że te patyki się nie nadają- probowałem 😛)

Noogolnie nicnowego w opise zes nie wymyslil. Na dodatek krotki jest i sporo w nim absurdalnych watkow. Ale mimo wszystko widac, ze jesli sie troche przylozysz, to moze cos z tego wyjsc. Dodaj cos wiecej na temat jego zycia. Najlepiej wygladaja krotkie scenki rodzajowe. Np. jak to spotyka kogos tam na trakcie, albo opowiada jakas krotka przygoda w karczmie. I to jak spotyka czlowieka w karczmie. Albo karczma jest ludzka i ork nie ma wstepu, albo w 2 strone i nie wejdzie czlek. Chyba ze ziemie neutralne, ale tak czy tak obciecie komus glowy w srodku karczmy to watpliwa sprawa. Podsumowujac: dodaj jeszcze cos, popraw bledy i bedzie dobrze.

Taa sens życia według Monty Pythona.

Powiem tylko ni ni ni nie zgadzam się.

Postaraj się trochę, bo jeżeli to wszystko, na co cię stać to na tym serwerze nie masz czego szukać.

Warning: mysql_connect(): Access denied for user