-Wejść! -rozlegl sie glos Flory.
-Jak zwykle mile powitanie -prychnął Kael.
-Dobrze, dobrze przepraszam. Jestem zdenerwowana, wiesz z jakiego powodu.
-No, ja wlasnie w tej sprawie. Generał mówi ze twoje "plugactwa" jak to nazywa zajęły juz taka część lasu, że nie mozna po nim spokojnie chodzic. Wiesz o czym mówie, jeśli nie zlikwidujesz tych twojich "przyjaciół" to zostaniesz w najleprzym przypadku wygnana! Zrób coś z tym! -powiedział oburzony Kael.
-Tak wiem juz niedlugo wszystkie je odeśle. -powiedziala zasmucona Flora.
Wiedziala , że tak sie o nia troszczy ponieważ sie w niej kocha ale nigdy ani ona ani on nie powiedzieli sobie tego wprost.
-Przyjde tu niedługo, mam nadzieje, że nie w sprawie slużbowej. Bywaj.
-Do zobaczenia -odpowiedzial Flora.
Przez następne kilka dni próbowala odesłać swoje sługi, lecz nic z tego za jednego odesłanego przychodziło dwóch następnych. No i wkońcu zaczęli ginąć ludzie, niestety Flora nie mogla juz zapanowac nad nimi. Wiedziała, ze nie ma dla niej ratunku. Od momentu kiedy zorientowała sie, że nie bedzie już żyć, że zostanie powieszona, lub spalona pracowałą tylko nad jednym nad napojem który moze przywrócić ją kiedys do życia. Była juz bliska celu gdy nagle ktoś wpadł do jej chaty:
-Idą tu! Chowaj sie! Umiesz przecież umiesz czarować! Zrób cos!
To był Kael, przszedł ostrzec Flore, że ida strażnicy.
-Staram sie przyżądzić napój który pomoże mi przetrwać -powiedziala tak spokojnie jakby robila sobie napój owocowy.
-Ale możesz uciec! Jestes... -krzyczał lecz nie zdążył dokończyc zdania na jej teren wkraczali egzekutorzy!
-Szybko uciekaj z tad! -szepnęła Flora. -Nie zapomnij i szukaj mnie. Oby wszystko sie powiodło. Nie chce tak żyć, napewno jeszcze sie spotkamy. Zegnaj.
-Ale ...
Flora wybiegła na podwurze trzymajac fiolke w reku. Odwróciła sie do niego ostatni raz i wypiła napój. Rozległ sie wrzask:
-IDZ! UCIEKAJ!
Kael wymknął sie potajemnie tylnim wyjściem tak aby oni go nie zobaczyli ale tak żeby mogł obserwowac scene na podwórzu. Flora zaczęła sie unośic po czym błysnęło zielone światło i zniknęła.
-Już po wszystkim -szepnął do siebie Kael i pobiegł w strone zamku.
Kael szukał po niemal wszystkich krainach dziwczyny o imieniu Flora, ale nie znalazł. Tymczasem tuż obok niego w małym klasztoże koło stolicy ludzi ni stąd ni z owąd pojawiła sie kobieta która za wszelka cenę chciala zostać magiem. Pamiętała tylko to, że nie chce juz nigdy wiecej być potępiana i że ma na imie Flora.

// Post Skasowany, wywo?ywam b?ad w bazie \\

Warning: mysql_connect(): Access denied for user