Mojej wiosce przewodził Krąg Szamanów. Składał się z pięciu członków, a gdy jeden z nich zmarł zastępował go jeden z Drugiego Kręgu. Drugi Krąg też miał pięciu osobników ale nie miał żadnej władzy mimo to był niezbędny dla funkcjonowania wioski. Marzeniem moim i mojego przyjaciela było stać się szamanem, wstąpić do Drugiego Kręgu i kiedyś stanąć na czele całej wioski.
Mulen’a znam od cielaka, jego futro karnacją przypomina ludzką krowę, jest biały w czarne łaty. Miał tylko jeden róg. Drugi stracił kiedy spadł z urwiska, ledwo wtedy przeżył . Zawsze razem psociliśmy, biegaliśmy po lesie i robiliśmy wszystko by uniknąć pracy w polu. Kiedy osiągnęliśmy odpowiedni wiek rozpoczęliśmy naukę na szamanów. Nie byłe to typowa nauka, nie siedzieliśmy całe dnie nad księgami. Uczyliśmy się tego, że bycie szamanem to nie tylko magia, ale i odpowiedzialność, szacunek dla każdego żywego stworzenia. Szaman nie może być porywczy, musi umieć kontrolować emocje i działać z rozwagą.
Pewnego dnia gdy byłem już dorosłym osobnikiem, prawie po ukończonym szkoleniu jeden z szamanów zmarł śmiercią naturalną. Oczywiści natychmiast został zastąpiony. Uczniów gotowych by wstąpić do Drugiego Kręgu było niewielu, tylko czterech . W tym ja i Mulen. Ale najpierw musieliśmy przejść test. Każdy z nas musiał zdobyć wszystkie totemy. To wszystko co o nich wiedzieliśmy. Test był podobno bardzo trudny, wielu młodych Taurenów nigdy nie wróciło z tej wyprawy. Martwiło mnie to ale nie marnując czasu spakowałem najpotrzebniejsze rzeczy i wraz z przyjacielem ruszyłem w drogę.
Siedem dni podróżowaliśmy przez puszcze, żadnych oznak żywego ducha. Najważniejsze teraz to nie dać się zabić i dowiedzieć się czegoś o tych totemach. Gdy doszliśmy na skraj puszczy czekała nas kolejna przykra niespodzianka. Przed nami było wysokie urwisko, a żadnego mostu nie było w zasięgu wzroku.
- Już późno, rozbijmy obóz. Jutro się nad tym zastanowimy.- Powiedział Mulen zrzucając tobół z pleców.
Zapadła noc, byliśmy tak zmęczeni, że natychmiast zasnęliśmy. Spałem spokojnie ale najdziwniejsze dopiero nadeszło. Rano obudziliśmy się związani. Przede mną stał jakiś człowiek ubrany w piękną, zdobioną zbroje. Wyglądał na paladyna.
- Nadal jesteś taki spokojny jak w śnie?- odezwał się ów człowiek. O dziwo mówił po taureńsku.
- Czego od nas chcesz?- zapytałem
- Zemsty.- uciął krótko i podszedł do jednego z dwóch ludzi którzy z nim byli. Oni zaś wyglądali jak zwykli bandyci. Mówił mu coś ale nie rozumiałem tej mowy.
Mój przyjaciel wyglądał na spokojnego. Zapewne wierzył, że wszystko się jakoś ułoży. Ja tak nie mogłem. Czułem jak wzbiera we mnie złość. Gdy paladyn odszedł, rozerwałem więzy i rzuciłem się na tego bandytę. Zaprzeczyłem wszystkim nauką jakie mi wpajali przez te wszystkie lata. Nie byłem opanowany, kierował mną gniew i nienawiść. Mulen krzykną
- nie!!- ale emocje tak przyćmiły mi zmysły, że okrzyk wydawał mi się tylko szeptem.
Gdy uderzyłem tego człowieka w twarz, poczułem cios w tył g łowy. Ogłuszyło mnie i straciłem równowagę. Spadłem z urwiska. Przytomność odzyskałem wieczorem. Byłem cały obolały. Mimo wszystko chciałem pomuc przyjacielowi, więc zacząłem wspinać się na górę. Ta droga buła bolesna i długa. Gdy dotarłem na szczyt było już ciemno i mało co widziałem. znalazłem jeden ślad . wygląda na to, że gdzieś ciągnęli Mulena. Ruszyłem tym tropem ale to był błąd. Szybko straciłem trop, byłem zagubiony i załamany. Nie wiedziałem co zrobić. Wiedziałem, że Mulen uważał za najważniejsze dążenie do marzeń i nie chciałby żebym ja zrezygnował ze swoich. Musiałem wybrać. Był to ciężki wybór. Wiedziałem, że nigdy sam nie znajdę przyjaciela bo nie jestem łowcą, nie znam się na tropieniu. Dlatego postanowiłem, że zostanę szamanem. Dla niego. Teraz musze się czegoś dowiedzieć o tych totemach i je zdobyć. Wyruszam dokończyć test, ale nigdy nie zapomnę o najlepszym przyjacielu.


Imię; Dothmog
Rasa: Tauren
Klasa: Szaman
Wiek: 22 lata
Wzrost: 220 cm
Waga: 198kg

Warning: mysql_connect(): Access denied for user