Imię Alicja
Rasa:człowiek
Oczy:czarne
Klasa:Wojowniczka


Alicja, wojowniczka o wysocej posturze, zadbana i oczywiście piękna.Znakomicie władająca orężem...





Czerń rozświetla tylko parę pochodni w litej skale. Pomieszczenie jest mniej więcej okrągłe. Na środku stoi stół również okrągły. Przy nim zaś jedno krzesło. Z lewej strony widać drewniane zbutwiałe i zapewne skrzypiące drzwi. Małe leże, owiane słomą. Dookoła widać prawie same skrzynie pootwierane. W każdej z nich jest ułożony i starannie wyczyszczony pancerz i broń. Alicja stąpa dookoła stołu mówiąc jakby sam do siebie. Czarne włosy spływają po ramionach a skóra niczym aksamit,rumieni się. "Duszna jaskinia w której siedzę od tylu lat. Wiatr prawie nie dociera do moich uszu i nie czuję już świerzego powietrza. Teraz ciemność jest moim przeznaczeniem. Od początków swego istnienia siędzę tutaj. Moi przodkowie tu siedzieli. Nie potrafili zaiste wyłuzdać swej zemsty. Jam prawie gotów." Głosy gdzieś na powierzchni dotarły nawet tu do podziemi. Głośne tąpniecia przebiegających osób. Później słyszane bardzo głośno końśkie kopyta. Człowiek jakby umilkł zamykając oczy. Jakby deliktanie się wzdrygnął. Jej pamięć była doskonała. Pamiętała każdy swój wyczyn z przeszłości. Pamiętała każdą chwilę. Jak szybkie ryciny przed zamkniętymi oczami na świat terażniejszy przebiegały jej coraz szybciej myśli i brazy. Jeden ukazywał zwierze, wielkiego niedzwiedzia zabietego jednym ciosem. Inny wielkiego gladiatora który sztuką walki i jej umijętnością został poćwiartowany. Następny kobietę błagającą o litość z dzieckiem na rękach i miecz którym człowiek tylko machnął i przeszedł oszczędzając bezbronnych. Wiele ofiar jej prywatnej zemsty która skończy sie gdy on sama zginie padając od walki. Kroki ucichły. Alicja otworzyła oczy. Wiedziała że już jest w niebespieczeństwie. Spojrzała w jedną ze skrzyń. Począła zakładać każdy element zbroi płytowej o czerwonym odcieniu. Dopinała każdy jej fragment dokładnie i starannie. Z dugiej skrzyni wyjąła długi również krwisty miecz a z trzeciej okrągłą tarczę. Ostatnia skrzynia była zamknięta na klucz który skrzętnie przekręcony otworzył zamek. W niej było coś naprawdę cennego dla niej. Wyjąła i spoglądając na płaszcz o czarnej poświacie z symbolem odwagi ucałowała i założyła na siebie. Miecz świstnął w jego dłoniach. Chrzęst zbroi ruszył do drzwi. Z cichym jękem otworzyła je i wyszedła. Kroki oddalały się coraz dalej i dalej i dalej. Słuchać było tylko jej miecz...

napisz cos wiecej ... troche rozwin i napisz bardziej zrozumiale cel twojej postaci

opis jaes jak najbardziej poprawny...tylko mała i jeszcze raz mało. podoba mi sie twój styl.

Praktycznie nic o tobie nie wiadomo , napisz coś więcej o sobie, szerzej wyjaśnij co ty tam robisz w tej jaskini i co zamierzasz robić po jej opuszczeniu













"Wszyscy jesteśmy winni, czas jest katem a katem jestem ja"

Czytaj ze zrozumieniem...Po zatym ciesze się ze ci sie podoba 😊

Za maaalo. Rozwiń nieco akcje bo jej w ogóle nie ma i historie... popoprawiaj kilka zwrotow takich jak "Z cichym jękiem otworzyła je i wyszedła." Wyszedła?? Czy to jakiś babochłop? Chyba mówi się wyszła... ale ja nie wiem.... I w niektórych słowach brakuje liter np. w „jękem”.

zrozum dalsza akcja sie potoczy w swiecie Mrocznych Wrót...Opis nie zawsze dlugi, jest doskonaly mozna sie pogubic tzn. opis moze nie byc spojny...Liczy sie jakosc 😊...Pozdrawiam

Fajnie napisałeś. Tylko ciekawi mnie jedno jak ona się dostała do mrocznych wrót.

dookola widac prawie same pootwierane skrzynie




hmm ze co? skad sie nagle te ofiary wziely? o co chodzi?



ehm co do jest? he? zakonczenie bajki czy co? juz pare razy pisalam ze takie cos jest ... grrr